Με εντυπωσιακό τρόπο επέστρεψε η ομάδα μας στις νίκες διαλύοντας το Ρέθυμνο με 98-50! Με όλους(σχεδόν) τους παίκτες να σκοράρουν και πέντε να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξέσπασαν στο Ρέθυμνο τόσο για της συνεχόμενες ήττες και κακές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων όσο και για την πικρή ήττα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Μια επιβλητική νίκη που ήταν απαραίτητη για πολλούς λογούς που σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Ο αγώνας με το Ρέθυμνο είχε εξαρχής τη δική του ξεχωριστή σημασία. Το σενάριο της ήττας έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε αλλά ακόμη και μια οριακή νίκη με νερόβραστη εμφάνιση θα λειτουργούσε αρνητικά. Αυτό φάνηκε να το έχουν αντιληφθεί άπαντες στην ομάδα και για αυτό είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο και σε άμυνα και επίθεση. Με τον Καββαδά ασταμάτητο, τους Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς να "πυροβολούν" με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ από την αρχή πήρε σημαντικό προβάδισμα όχι μόνο στο σκορ αλλά και στην ψυχολογία. Το καλό ξεκίνημα έδωσε τις όποιες αρνητικές σκέψεις, αυτό βγήκε πάνω στο παρκέ από όλους τους παίκτες που απέφυγαν τα πολλά λάθη, κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα και σούταραν με αρκετά καλά ποσοστά. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορά να εκτοξευτεί και να φθάσουμε σε μια νίκη σχεδόν με ντάμπλ σκορ. Και επειδή στον ΑΡΗ οι συγκινήσεις δεν λείπουν για ακόμη μια φορά ζήσαμε την ιστορία με την εκατοστάρα με τον κόσμο να θέλει, τον κόουτς να μην θέλει, τους παίκτες να μην ακούν τον κόουτς, η 100άρα να μην πετυχαίνεται αλλά η προσπάθεια μας για τους 100  να αποτελεί αφορμή για παρεξήγηση μεταξύ του Σίμτσακ και του προπονητή του Ρεθύμνου! Γιατί; Γιατί ΑΡΗΣ είσαι!!!!

Ότι καλύτερο ήταν η σημερινή νίκη και εντυπωσιακή εμφάνιση μιας και ήρθε σε ένα χρονικό σημείο όπου η ψυχολογία όλων είχε πιάσει πάτο. Αυτή τη φορά θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να διαχειριστούν σωστά το αποτέλεσμα για να μην ξαναέχουμε το φαινόμενο του Δεκεμβρίου όπου ο ΑΡΗΣ είχε 7 σερί νίκες, χωρίς να παίξει καλό μπάσκετ(εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) αλλά προπάντων χωρίς να ασχοληθεί και να διορθώσει με τα οφθαλμοφανή προβλήματα στο παιχνίδι μας. Οι 48 πόντοι διαφορά είναι κάτι που γουστάρουμε αλλά δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε την κρίση, είμαστε πλέον ομαδάρα και απλά συνεχίζουμε. Η μεταγραφική ενίσχυση είναι απαραίτητη όπως και η βελτίωση σε όλους τους τομείς. Άλλωστε τα παιχνίδια που υπάρχουν μέσα στο Φεβρουάριο σε πρωτάθλημα, Ευρώπη και κύπελλο δεν μπορείς να τα κερδίσεις με τα ψέματα αλλά ούτε και να μείνεις στις εντυπώσεις.

ΥΓ. Μέχρι και οι πέτρες το ξέρουν ότι αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο ΑΡΗΣ τόσο ο Βασιλακόπουλος όσο και πολλοί ακόμη στο χώρο του μπάσκετ θα ήταν ένα τίποτα.

ΥΓ2. Την ευαισθησία των διαιτητών για τα συνθήματα κατά του Βασιλακόπουλου την περίμενα, το να ζητάει όμως ο κόουτς οφ δε γίαρ να γίνουν συστάσεις από τα μεγάφωνα πραγματικά με ξεπερνάει...